سال صفری
ما اومدیم!!!!!!

 سلاما

یه سال نشستیم مثل بز درس خوندیم که می خوایم دانشگاه قبول بشیم خیر سرمون! که الان تازه فهمیدیم که دانشگاه نه و "دونشکاه" درستش بوده. که اگه بخوای تجزیه کنی می خوری به دون + ش+ کاه...اون "ش" که تزیینی می باشه و دون و کاه هم که توضیح نمی خواد...ماشاا.. خوش خوراک هم هستن! حالا بستگی به نوعتون یا از "دون" استفاده می کنین یا از "کاه" !

بعدش هم که رفتیم کاملآ شادمان کنکور دادیم و هر چی رو هم شک داشتیم بازم علامت زدیم و باعث شد که تا خود روز اعلام نتایج خودمون و جدمون و جزواتمون و کتابامون و ....خلاصه همه چیمون رو! به فحش بکشیم که خبر مرگت می خواستی سفید بذاری بمونه!

رتبه ها هم که اعلام شد و ما در کمال تعجب و ذوق مرگی دیدیم که رتبه هه از سرمان هم زیادست و انگار در دم یه گونی تیتاب به ما بخشیده بودن, بازم داشتیم حرص می خوردیم که نکند فلان جا قبول نشویم؟!

حالا هم که فلان جا را قبول شده ایم تازه دریافتیم که این همه تلاش و دود چراغ خوری از دم زپرشک! فکر و خیال کار و پول و در آمد هم نقدآ ترهو!

فعلآ بچسبیم و اندر احوالات خود و دونشکاه ندیدگیمون یه وبلوگ راه بندازیم باشد که درس عبرتی گردد برای همه ی کنکوری های عزیز و گرام و بدبخت و بیچاره ایضآ!

خلاصه که! ما هستیم...شما هم بیاین... و اگه خواستین...باشین!

...

کامنتدونی()        اتصالات        شنبه ٦ مهر ۱۳۸٧ - رها